Modlitwa za ubogich

Udostępnij


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

To jest Ewangelia biednych,
wyzwolenie dla więźniów,
wzrok dla niewidomych, wolność
dla prześladowanych.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Izajasza 4,2-6

W owym dniu Odrośl Pana
stanie się ozdobą i chwałą,
a owoc ziemi przepychem i krasą
dla ocalałych z Izraela.
I będzie tak:
Ten, kto pozostał żywy na Syjonie,
i który się ostał w Jeruzalem,
każdy będzie nazwany świętym
i wpisany do [Księgi] Życia w Jeruzalem.

Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej
i krew rozlaną oczyści wewnątrz Jeruzalem
tchnieniem sądu i tchnieniem pożogi,
wtedy Pan przyjdzie [spocząć]
na całej przestrzeni góry Syjonu
i na tych, którzy się tam zgromadzą,
we dnie jak obłok z dymu,
w nocy jako olśniewający płomień ognia.
Albowiem nad wszystkim Chwała [Pańska] będzie osłoną i namiotem,
by za dnia dać cień przed skwarem,
ucieczkę zaś i schronienie przed nawałnicą i ulewą.

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Syn człowieczy przyszedł służyć,
kto chce być wielki, niech służy innym.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Mamy do czynienia ze słowami nadziei dla narodu i miasta naznaczonych wojną i zniszczeniem. Prorok w owym "odnowieniu" widzi nadzieję na nowy naród, który zamieszka w Jerozolimie. Ta świadomość skłania proroka do nazwania „świętą” tę małą resztkę, zaledwie grupkę ocalałych: jest to mały pęd - “odrośl”, ale zostaje pobłogosławiony przez Boga. Rzeczywiście bowiem, święty to ten, który przyjmuje miłość Boga, kto żyje z Nim w jedności, jest posłuszny Jego przykazaniom, kto kroczy w Jego świetle.. Kiedy czasy są trudne, kiedy przemoc zła i wojna niszczą ludzi i rzeczy, Bóg nie jest daleko, nawet jeśli może wydawać się ledwo widoczny. Pan zobowiązał się do wierności tej „małej reszcie”. Nie tylko jej nie opuszcza, ale towarzyszy jej i ją chroni. Ta odrośl - zapewnia prorok - „ stanie się ozdobą i chwałą”, stanie się wielkim drzewem, które wydaje dobre owoce dla wszystkich. Proroctwo Izajasza zostaje nam ponownie zaproponowane na początku tego Adwentu i staje się dla nas wezwaniem do Pana, aby był blisko nas i uwolnił nas od zła. On „obmyje brud Córy Syjońskiej”, oczyści „krew rozlaną wewnątrz Jeruzalem tchnieniem sądu i tchnieniem pożogi” i będzie dla wszystkich ochroną. Miłosierdzie Boże sprawia, że pokój „kiełkuje” we wszystkich krajach, nawet tych wyjałowionych i zniszczonych. „Chwała Pańska”, to znaczy Jego Miłosierdzie, towarzyszy nam we dnie i w nocy. Tak jak miało to miejsce w długiej wędrówce exodusu, kiedy „we dnie jak obłok z dymu, w nocy jako olśniewający płomień ognia” towarzyszył ludowi, a Boża ochrona „jak namiot” osłaniała przed upałem dnia i przed zimnem lub deszczem w nocy. Pan jest tym, który w historii jest obok swego ludu, jak objawił się Mojżeszowi w płonącym krzaku: „Jestem, który jestem” (Wj 3,14), który jestem przy tobie na wieki.