Modlitwa ze świętymi

Udostępnij


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Jesteście wybranym plemieniem,
królewskim kapłaństwem, narodem świętym,
ludem wybranym przez Boga,
by ogłaszać dzieła Jego potęgi.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Łukasza 9,1-6

Wtedy zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!» Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Świętymi bądźcie,
jak Ja jestem święty, mówi Pan.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Fragment Ewangelii mówi o posłaniu Dwunastu. Jezus posyła ich, aby pełnili Jego własną misję. I daje im swą własną władzę i własną moc: „dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób”. Apostołowie mieli pełnić misję samego Jezusa, czyli głosić Królestwo, nowy świat, który Bóg zapoczątkował przez dzieło Jezusa, oraz uzdrawiać chorych na znak wskazujący na jego konkretne urzeczywistnienie. Ta misja wymaga pozbycia się własnego bohaterstwa, aby być w pełni sługami Ewangelii i żyć tym samym misyjnym pragnieniem, które doprowadziło tych pierwszych Dwunastu do chodzenia od domu do domu, od wioski do wioski, od miasta do miasta: nikt nie mógł pozostać bez ogłoszenia mu Ewangelii. Ich jedynym bogactwem była - i musi pozostać nim również dla dzisiejszych uczniów - Ewangelia, którą należy przekazywać w jej czystości, bez dodatków i bez szczególnych środków ostrożności. Uczniowie Jezusa muszą być świadomi, że Ewangelia jest wystarczająca sama w sobie: to zaczyn i światło przemienia. Dlatego Jezus nakazuje Dwunastu: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie!” Ich bogactwem i siłą jest tylko Ewangelia. Oczywiście może się zdarzyć, że Ewangelia nie zostanie przyjęta. Nie wolno jednak przerywać przepowiadania, które trzeba nieść „od wioski do wioski”: Ewangelia jest darem Boga dla wszystkich narodów. A uczniowie są jej świadkami.